Bulutlar yüz sürdü ellerimize
İşte ellerimiz on göz ağıt

 Bir kasım sabahıydı kolsuz - kanatsız
Acı haber döküldü radyolardan
Nasıl ama öylesine kara
Kulaklarımda bir can bir uğultu
Düştüm yollara,
Güpegündüz bir karanlık yağmuru
Yaradandan kulaklara

Çöktü ölüm anası servilerin
Çöktü kaskatı sancıları üstümüze
Yıllar öncesi aylardan kasım
Saat dokuzu beş geçe
Göğsümüzde ulu sıcaklığı kaşlarının
Ellerimiz böğürlerimizde
Ağaçlar yapraklarını döktü
Bulutlar yağmurunu
Mevsim güz
Tanrısal bir çığlık içinde
Memleket öksüz
Ellerimiz seni yazdı Mustafa Kemal
Gözlerimiz seni okudu
Yokluğun kahredici sızısından
Gecemize yalnızlıklar sokuldu.

Bir gün düşüvermek avuçlarına kaderin
Aklımın kıyısından geçmezdi Atam
Yokluğun sığsaydı kalbimize
Başımız böyle dönmezdi Atam.
Gölgen yeşerdi katmer, katmer
Ilıman topraklarında Türkiye'nin.
Açtık bağrımızı en hayrat rüzgarlara
Daha da büyüdü ellerim.
İki kadeh Akdeniz mavisi gözler
Her on kasım da beynimizde çimlenir,
Bir demet buğday sarısının serinliğinde
Yüreklerimiz delinir.
Şimdi ışıklar içinde Anıtkabir
Atatürk'ün gözleri kandil, kandil yanar
Ben susuyorum gayrı kalbim ellerimde
Sizler konuşun sizler konuşun dağlar.

M. SAMİ AŞAR