Ağrılı bir güz sabahı ıpıslak
Dünya dönmesini unuttu
Tedirgin bulutların gölgesinde
Gözlerimiz gülmesini unuttu.

Apacı bir çizgi oturdu yüreğimize
Bıçak yarası gibi derin
Kara bir kahırla karıştı alnımız
Kancık depreminde kaderim.

Masmavi şavkında buğulu düşüncelerin
Anıtkabir soluk alır derinden, derinden
Bir yol uzanır, Ankara'nın göbeğine
Bu erkek vatanın dört köşesinden.

İşaret parmağında yeşerdi cümle sıkıntılar
Evren küçüldü sen büyüdün
Bir güz sabahı dağ gibi
Beynimizin ortasına gömüldün.

Ve bir gün bulutların penceresinden
Delikanlı sağlığında görürdür.

M. SAMİ AŞAR