Düşündü birden bire kayalarda ki adam
Kaynakları ve yolları düşman elinde kalan bütün nehirleri.
Kim bilir onlar ne kadar büyük,
Ne kadar uzundurlar?
Bir çoğunun adını bilmiyordu.
Yalnız, Yunan'dan öne ve seferberlikten evvel 
Geçerde gedizin sularını başı dönerek.
Dağlarda tek
Tek
 Ateşler yanıyordu.
Ve yıldızlar öyle ışıltılı, öyle ferahtılar ki
Şayak kalpaklı adam
Nasıl ve ne zaman geleceğini bilmeden
Güzel, rahat günlere inanıyordu
Ve gülen bıyıklarıyla duruyordu  ki mavzerinin yanında,
Birden bire beş adım sağında onu gördü.
Paşalar onun arkasındaydılar.
O, saat sordu.
Paşalar; "Üç" dediler.
Sarışın bir kurda benziyordu.
Ve mavi gözleri çakmak, çaktı.
Yürüdü uçurumun başına kadar,
Eğildi, olurdu,
Bıraksalar
İnce, uzun bacakları üstünde yaylanarak
Ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak
Kocatepe'den Afyon ovasına atlayacaktı.

NAZIM HİKMET