Anlatacak çok şeylerimiz olacak-çok
Çok şeyler anlatacağız çocuklarımıza
Aşka dair, yaşamağa dair, kavgaya dair
Ve Hürriyete-ve sana dair...

Şimdi devir-o devir değil-devran değişti
Şimdi bağıra-bağıra söyleyebiliyorum
 Bütün acılarını çıkararaktan eski günlerin,
Şimdi hür olmanın geniş rahatlığı, içimde...

Ben anlatılması imkânsız günler gördüm
Çocuktum, aklım büyüklüğünce eriyordu.
Bir gece yarısından sonraydı dağa çıktık
Kara bir bulut gibi kasabamıza girdiler
Durup bir tepeden seyrettik elsiz-ayaksız
Nasıl yanıyordu evlerimiz, her şeyimiz anlatamam
Tekmil gücümüz, aşımız, ekmeğimiz,
Buğdaylarımız, tarlalarımız alev içindeydi
Nasıl yanıyordu toprağın içi-dışı anlatamam.

Anam tutamadı kendini ağladı
Gelinlik kızlar, kadınlar hep ağladılar
Erkeklerimiz yumrukları sıkılı susmuşlardı.
Ol hikâyet bundan sonrası efendim...
Bu böyle sürmedi sürmeyecek
Analar böyle gün için doğurmuş çocuklarını
Er kişinin yeri avradının yanı değil
"Kalkın ey yiğitlerim-kalkın ey ehl-i vatan"...
gün yüzlüm eğilmiş yücelerden seslenir.

Şarkımızla bir kavgamız başladı
Çocuktum aklım büyüklüğünce eriyordu.
Tevfik amcam, Mustafa dayım ve babam
"Vatan dediler, Mustafa Kemal dediler"
İzmirli bir rüzgârdılar atlarında
Gittiler.
Dağlar taşlar devam ediyordu şarkımıza.

NEDRED GÜRCAN