Tarihten, toprağından okudu Mustafa Kemal
Bu milleti önce,
Daha o zaman sardı onu
Derin bir düşünce.

Memleketin dört bucağından
Savaşırken her gün
Anladı ki eşi yoktur
Türkün.

Bir sabah kalkınca gördük:
"Dağ başını duman almış ".
Beğen beğendin yeri al
Kapan kapmış, alan almış.

Baştakileri günlerinden kuşkulu
Yarınlarında umutsuz,
Yalnız Mustafa Kemal'in gökleri
Pussuz, bulutsuz.

Türk milletiydi
Bütün yoğu varı,
Bu köklü inançtan doğdu onun
O büyük kararı.

Ölümü göze alan
Yedisinden yetmişine
Kadın,
 Erkek, çoluk çocuk
Takıldı peşine.

Bir ağustos sabahı
Alınca Dumlupınar'dan hızı
Kıyılar zor tutabildi
Akınlarımızı.

Kurtuldu böylece yeni yurdun
Bütün toprağı taşı.
Fakat bitmedi onun
Savaşı.

Atatürk işi tutu
Temelinden,
Neye el atmış da
Kurtulmuş eşlinden?

Gece sesler gelirdi m,illetinden ona,
Yaşardı her saat yeni bir savaşı,
O kadar yorulmuştu ki son günlerinde
Toprakta dinlendi o altı başı.

Kaldı bir gün elimiz böğrümüzde
Boynumuz bükük,
On kasımda o ölmedi
Sanki biz öldük.

OĞUZ KÂZIM ATOK