Dağca toprakça yalnızdık
Bir kez uyanmadık o karanlık o uğursuz uykudan
Elimizde avucumuzda yoktu bir şey
Bir avuç  buğdayın özlemiyle avunduk
Bıçak sırtı bir ayaz sırtımızdaydı
19 Mayıs 1919'lardan öncesi böyleydi
Böyleydi bizi yıkan, bizi kahreden susmuşluğumuz                          
Utanıyorduk insanlığımızdan
Güçsüzlüğümüzden gökyüzüne bakamıyorduk

19 Mayıs 1919 'lardan öncesi karaydı, kap-kara
Güneş doğmuyordu dağlarımızdan bir kez
Susuzluktan çatlayan topraklarımızda
 Ormanca bir yeşerti yoktu, yansımıyordu
Bir kara, kap-kara zamanlarda
Bir yiğit çıka geldi
Bir yiğit Mustafa Kemal'di 19 Mayıs 1919'lardan
Bir hızır mıydı değil, bir ulu güç müydü değil
Mustafa Kemal'di bu, Altaylardan kopup gürül gürül
Türklüğün özüydü, ulu gücüydü bu!

Yurdum karanlıktı, ışıksızdı, susuzdu
Yılanlar, kurtlar, böcekler, çoğalmıştı çıplak topraklarımızda
Bir yiğit bekliyorduk
Bizi kurtarsın. Bizi alsın
Bu karanlık, kap-karanlık uykulardan
Bıçak sırtı bir ayaz yüreğimizdeydi
Türkülerimiz, şarkılarımız susmuştu
Göklerimizde susuk bir kara-mavi vardı
Dev orduları yerle bir eden gücümüz yoktu
El kadar bir yere itilmiştik
Aç, çıplak, silâhsız
 Ama bir yüreğimiz vardı, ak ve evrensel
Mustafa Kemal kadar yüce ve büyük!

ŞAHİNKAYA DİL