Kir tutmaz, gölge tanımaz, bitek topraklarında
Saldırganların yüzüne ilk yumruğu indirmiş
Yiğit, soylu bir halkın, yiğit ve tok sesi...
Çağlar karanlığında Anadolu gecesinden
Ezilenlere umut, yana ilk çoban ateşi
İşte o Atatürk

Asmalarda, zeytinlerde, ekinlerde ışıyan
Tan serinliğinde çalışan bronz eller...
Demir ocaklarında, kömür kuyularında
Yüreği pek işçilerin ak anlını dona yan
Öpülesi, saygı değer boncuk ter
İşte o Atatürk.

Kurtuluş baharında bütün insanlığın
Uzak artık kavgadan ve kandan
Güvercin sevgilerle tüy, tüy ve mavi
Ilık meltemlerle dalga, dalga yayılan
Tüm yeryüzüne kurdun, kuşun kardeşliği
İşte o Atatürk.

Ne ki güzel, ne ki iyi
Ne ki büyür yaklaştıkça
Dağ, dağ, kavram kavram...
Ve ne ki sınırsızlığın en ışıklı sularında
Yansır, yokluğu varlığınca diri
İşte o Atatürk

TAHSİN SARAÇ