Mustafa Kemal kar üstünde yatmış uyur.
Gece vakti
Karınca gibi yıldız düşmüş gökyüzüne
Kar inmiş da az öncesi
Ufacık, tefecikten kar inmiş
Uzanmış, yatmış kar üstünde Mustafa'nın
Samur kalpak başında
Sırtında
Bir asker kaputu
Tiril tiril incelikten.

Top arabaları geçer uykusundan
Mehmetler- Mustafalar- bir ordu
Elleri bayrak, elleri süngü, elleri tüfek
Süvariler geçer yalın kılıç
Şimşekler çakar gözlerinden.

Uyuyor uyanık uyku içinde
Maviler, siyahlar, lacivertler
Üçe karşı beş,beşe karşı on
Nasıl akıldan çıkar, nasıl dilden düşer
Sabahın erinde doğan gün
Kötü günlerin sonu, iyi günlerin başlangıcından.

TARIK DURSUN K.