Dün seni düşündüm Atam
Akşehir'deki odada buldum kendimi
Büyük taarruza kadar verdiğin odada hani
Masanın başındaydın
Tıpkı o andaki gibi
Kıvılcım kıvılcımdı gözlerin
"Bu vatan, bizim vatanımız"
Kurtulacak ediyordun
Nasılda biliyordun Atam
Nasılda biliyordun

Ne yöne dönsem ayrı bir gülümsüyordu bana
Her yönden bir ışık tutuyordu yoluma
Bu ışık aydınlatacak seni diyordun

İşte yine seni düşünüyorum Atam
Seni düşünüyorum büyük insan
Yükselin diyorsun
Yükselinde yücelsin vatan.

Morken koltuğunda hala
Duruyor gibiydi dizlerinin sıcaklığı.
Allah'ım dedim Allah'ım
Ölecek insan mıydı?

Demin seni düşündüm yine
Ben dedim ölmedim
Bak milletimin kalbindeki yerime
Evet ölmedim Atam
Ölmedin büyük insan
Yaşayacaksın bu milletin kalbinde

Yaşayacaksın ama
Gözlerinden yoksun kalacak gözlerimiz
Ne çare?
Ne çare on kasım
Göz yaşlarımızda arayacağız seni
Her on kasın bir burkuluş olacak içimizde
Ne çare... Ne çare büyük insan
Bir girdap oldu yokluğun
Büyüyor günden güne...

TÜLAY ARICI