|
Bir Mustafa Kemal vardı ışık ışık Karanlık girmezdi ayak bastığı yere Gelişini doğan güneşten anlardık Mavi gözleriyle hükmederdi göklere.
Bir Mustafa Kemal vardı; dalga dalga; Koşup gelirdi her derdine memleketin, Düşünür, bir çare bulurdu mutlaka, Oydu bayrağı istiklal ve hürriyetin.
Bir Mustafa Kemal vardı, alev alev Bir bakışıyla dağlar ovalar tutuşurdu. Kürsüye çıktımı; orada bir dev, Orada bir vatan, bir cihan konuşurdu.
Bir Mustafa Kemal vardı; yürek yürek Tanırdı bütün insanlarını yurdunun Tek başına ve bir aslanca kükreyerek Çıkardı karşısına nice dağ gibi ordunun.
Bir Mustafa Kemal vardı; bayrak bayrak Dalgalanırdı burcunda kalelerin... Ağlıyoruz şimdi o burçlara bakarak, Üzüntümüz öyle büyük, öyle derin!
Bir Mustafa Kemal vardı; rüzgar, rüzgar Eserdi vatan dağlarında sonsuz... Şimdi, Ankara da, Anıtkabir de yatar, Her yerde bir karanlık ve biz onsuz! Ne kadar belli, Mustafa Kemal'siz olduğumuz...
ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN
Benzer içerik:
Bu kategoride yeni eklenen yazılar:
Bu kategoride önceki yazılar:
|