Çanakkale'de
Çeliğe karşı et ve kemik
Nefrete karşı sevmek ve inanmak
Kaba kuvvete karşı hak dövüşüyordu
Mehmetler yalın ayak
Mehmetler aç ve çıplak
Düşman gemileriyle ateş ve ölüm kusuyordu
Kana bulanmıştı toprak siperler
Koyun koyunaydı burada
Paşalar, yüzbaşılar, adsız neferler
Ve bir gün yükseldi
O ölüm sessizliğindeki siperlerden
Bir zafer marşı kadar gür ve berrak
Allah Allah sesi
O köhne ve kahraman topraklarımızın güllesi
Çelik ve ateş yığınlarına kafa tutarak
Bir bir buldu hedefini bu imanla
Çelik yığınları gömüldü sulara
Kalanlar bir fare gibi pis ve korkak
Kaçtılar geldikleri yere
Ve o gece sabaha kadar
Nur yağdı gökten siperlere
Yorgun ve yaralı askerlerin
Yüreğini uçsuz bucaksız bir sevinç sardı
Geçilmezdi Çanakkale, anladılar
Orada Mustafa Kemal vardı
Sonra kurtuluş savaşı
Yanmış ve yıkılmış şehirlerimiz
Top mermisi taşıyan analar, bacılar
Siperden sipere koşan
Sargısız ve ilaçsız yaralılar
Bir şarapnelle kolunu kaybedenler
Kangrenli bacakları testereyle kesilenler
Yüzünden akan kanı
Elinin tersiyle silenler
Evet onlar
O Mehmetçikler
O kahramanca yaşamayı bilenler
Ve gerekirse kahramanca ölenler
Bir ölüm kalım savaşıydı bu Türk'ün
Bilecekti
Ve İnönü'ler
Ve Sakarya
Ve Dumlupınar
Ve bir, bir kurtuldu böylece
Şehirler, köyler, kasabalar
Ve bu vatanı kurtaranların
Kimi gazi oldu bu savaşta
Kimi şahadet şerbetini içti
Ve nerede yangınlar sönmüşse
Ve nerede acılar dinmişse
Oradan Gazi Mustafa Kemal geçti
İşte Ankara
İşte Anıtkabir
İşte oradan çarpan bütün Türklüğün kalbi
İşte ölümsüz bir millet kadar
İşte mübarek bu vatan gibi
İşte her gönülde
Onun aşıladığı iman
Onun verdiği güven
Onun yeni bir mana kattığı memleket sevgisi
Onu sevmek
Sevgilerin en güzeli, en iyisi
Ve işte o
İşte yine ışıl ışıl mavi gözleri
Milletine ölmeyecek sevgisini anlatıyor
Orada çarpıyor bütün Türklüğün kalbi
Orada
Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK yatıyor.

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN