Ne karanlık bir gündü, tehlikedeydi vatan...
Kur'ân  bile üzgündü
Bu karanlık dalgadan

Çocuk, kadın, ihtiyar
Gözümüz yaşla dolu.
Arıyorduk bir kenar
Görmeden, sağı solu.

Kara bayraklar açtık
Rengi solan güneşe.
Tekbirlerle gam saçtık
Kalplerdeki ateşe...

Hutbelerin sesleri
Ezanlarla sarmaştı.
Bir sıcak rüzgar gibi
Gönülleri dolaştı.

Nihâyet  güneş doğdu
Sakarya'nın üstünde,
Karanlıkları boğdu
"Bittik" denen bir günde.

Sormadık inceden ince
Ne yapıldı düşmana
"Allah Allah" deyince
Dağıldık dört bir yana

O günden beri İzmir
Yollara bakar, güler,
Boynunda kanlı zincir
"Kurtarınız beni" der

Edirne tepeleri
O günden beri titrer,
Ne zaman Türk askeri
"Kurtaracak bizi" der

O günden beri yaşar
Dillerde "Kemal" adı,
Duyunca ruhum taşar
Kırılmasın kanadım...

YAHYA SAİM