Fakir öğretmenim fakir
Yirmisinde altmışında
Elinde hep ak tebeşir               
Kara tahtalar önünde
Yazar durur şıkır şıkır
Kara bilinçlere karşı
Dost elinden güneş ışır.

Fakir öğretmenim fakir
Yurt içinde yurt dışında
Emekçi halkı düşünür
Gecesinde gündüzünde
Yorulmak bilmez çalışır
Dünya onuncu köyünde
Bir uzun yolcu dolaşır.

Fakir öğretmenim fakir
Sürgününde kıyımında
Boyun bükmekten savaşır
Yobazın taş yağmurunda
Güneş yürekle konuşur
Zorbaların mahpusunda
Umut ekmeği pişirir

Fakir öğretmenin fakir
Sevgili halkı gönlünde
Öykülerle romanlarla
Şiirlerle yürekleşir
Onur dolu erdem yüklü
Bilgece ölümsüzleşir
Yüce Türkiye gülüşlü.

YAŞAR MİRAÇ